۱۴ شهریور

سوخت های جایگزین

استفاده روز افزون از سوخت هاي قسيلي افزايش قيمت محصولات نفتي و كاهش ذخاير موجود محققان را در جهت يافتن منابع جديد فسیلی پاک و سوخت های غير فسيلي تجدیدپذیر، براي تامين انر‍ژي ترغيب نموده است. با در نظر داشتن حجم ذخاير نفتي جهان، در صورت ادامه يافتن روند تكيه بر سوخت هاي فسيلي در جهان علاوه بر مشكلات زيست محيطي با كمبود حامل هاي انرژي مواجه خواهيم شد. از آنجا كه بخش حمل و نقل سهم قابل توجهي در مصرف انرژي و آلودگي محيط زيست را به خود اختصاص داده است، استفاده از سوخت هاي جايگزين با آلايندگي پايين تر در اين بخش لازم و ضروري به نظر مي رسد.

سوخت هاي جايگزين از منابعي غير از نفت مشتق مي شوند و وابستگي مستقیم به نفت را كاهش مي دهد. سوخت هاي جايگزين عبارتند از اتانول،‌ گاز طبيعي فشرده،‌ انواع زیست‎گاز، گاز مايع نفتي، پروپان،‌ هيدرو‍ژن،‌ بيوديزل، الكتريسيته، متانول و غیره. استفاده از  اين سوخت ها براي انواع مصارف از جمله حمل و نقل خودروها در سراسر دنيا در حال گسترش است. استفاده از اين سوخت ها مي تواند در كاهش آلايندگي محیط زیست موثر باشد. اكثر سوخت هاي جايگزين از منابع طبيعي و تجديدپذير داخلي كشورها مي توانند توليد شوند.  دولتها مشوقهاي گوناگوني مثل ارائه يارانه، و… را براي افزايش اقبال عمومي در استفاده از سوخت هاي جايگزين در نظر مي گيرند.

سوخت جايگزين به سوخت های غير متداول و غير رايج نيز موسوم است و  از ديدگاه هاي متفاوت تعريف متفاوت دارد: از منظر زيست محيطي سوخت جايگزين سوختي است كه قابل تجديد باشد، اما از منظر جايگزيني نفت، سوخت الزامي براي تجديدپذير بودن ندارد.